दुःख नै मेरो साथी रहेछ

-अरुण विक्रम शाह

दुःखको आंसु
पिएर बांचिरहेछु
दर्ुइ दिनको चोलामा
जहर खाइरहेछु
सुखको सपना बटुलेर
भौतारे गोरेटोमा आसगरी
केही क्षण दुःखलाई भुलेर
रमाउन प्रयास गरे सपनाको महल हेरी
यता उता गर्दै भावनाको सागरमा
खेल्न थाले कुरा भविष्यलाई सम्झेर
जीवनको उकाली-ओरालीमा
दुःखले पिछा कहिले छाड्ला भनेर
ऐनामा आफ्नै मुहार हेरी
सोचे कहिले बनेन सुखको साथी मेरो
जीवनपथको संर्घष्ामा विस्तारै-विस्तारै
आसैआसमा ढल्दैछ दिन मेरो
आपत र विपतको हर मोडमा
साथ निभाउन साथी बनेर आउंछ
यस्तैनै रहेछ संसार दर्ुइ दिनको चोलामा
दुःख नै मेरो साथी रहेछ ।